Stanisław Wojciech Szczepański

Malarz i pedagog
02.03.1895 14.12.1973 Ropczyce

Biografia

Stanisław Szczepański urodził się 2 marca 1895 roku w Ropczycach. Kształcił się w gimnazjum w Jaśle, a następnie studiował architekturę w Wiedniu i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1919-1925 uczył się w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod okiem Wojciecha Weissa i Teodora Axentowicza.

Po studiach wyjechał do Paryża, gdzie doskonalił warsztat u Józefa Pankiewicza. Związał się z grupą kapistów i przez kilka lat tworzył we Francji. Po powrocie do Polski w 1932 roku wystawiał swoje prace, działał w Związku Zawodowym Polskich Artystów Plastyków i publikował felietony w „Głosie Plastyków”. Przed wojną nauczał w liceum w Krzemieńcu, a podczas okupacji prowadził tajne nauczanie.

Po wojnie został profesorem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a od 1949 roku wykładał na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzył malarstwo sztalugowe, pejzaże, martwe natury i portrety, a także scenografie. W 1957 roku opublikował książkę „Rysunek i malarstwo” dla amatorów. Zmarł w Warszawie w 1973 roku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Złoty Krzyż Zasługi (1955)
Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Profesor zwyczajny Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
Członek grupy malarskiej „Komitet Paryski” (kapiści)

Ciekawostki

Był żonaty z Anną Danutą z Czerwińskich, a jego syn Teodor był poetą.
Studiował architekturę na Politechnice Wiedeńskiej, zanim został malarzem.
Podczas okupacji prowadził konspiracyjne wykłady z malarstwa.

Udostępnij