Julian Ignacy Rataj
Biografia
Julian Ignacy Rataj urodził się 6 stycznia 1911 roku w Ropczycach, w rodzinie chłopskiej. Ukończył gimnazjum humanistyczne, a następnie studiował w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, gdzie działał w organizacjach społecznych, m.in. w „Bratniaku”. W trakcie studiów pracował jako wolontariusz, pomagając warszawskim bezrobotnym.
W latach 1933-1934 odbył służbę wojskową w dywizyjnym kursie podchorążych rezerwy przy 28 Pułku Piechoty w Łodzi, a później w 30 Pułku Piechoty w Warszawie. W 1937 roku awansował na podporucznika rezerwy. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził plutonem moździerzy w 36 Pułku Piechoty, walcząc w bitwie nazywanej „Warszawskimi Termopilami”. W 1940 roku został aresztowany i więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych.
Po wyzwoleniu wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, gdzie pełnił funkcje oficera polityczno-wychowawczego. Był wykładowcą w I Oficerskiej Szkole Piechoty im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie oraz lektorem w Głównym Zarządzie Politycznym WP. W 1946 roku przeszedł do rezerwy w stopniu majora. W 1947 roku został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy z listy Bloku Stronnictw Demokratycznych i Związków Zawodowych, zasiadając w Komisjach Planu Gospodarczego i Skarbowo-Budżetowej. Z jego inicjatywy w 1951 roku rozpoczęto budowę Domu Chłopa w Warszawie, którego został dyrektorem.
Od lat 70. działał w organizacjach kombatanckich, m.in. w ZBoWiD oraz Związku Kombatantów RP. Był przewodniczącym Klubu Żołnierzy i Rodzin Dawnego 30 Pułku Piechoty. Od lat 90. prowadził edukacyjną działalność w warszawskich szkołach, wygłaszając ponad 1240 prelekcji o II wojnie światowej. Zmarł 23 września 2007 roku w Konstancinie-Jeziornie i został pochowany na cmentarzu Wawrzyszewskim.