Janina Łęgowska
Biografia
Janina Łęgowska urodziła się 22 października 1929 roku w Ropczycach. Była córką Michała. Od 1947 roku należała do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 roku do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Działała także w organizacjach młodzieżowych: od 1946 w Związku Walki Młodych, od 1948 w Związku Młodzieży Polskiej, gdzie w 1951 roku została wiceprzewodniczącą Zarządu Stołecznego w Warszawie, a w 1953 roku objęła stanowisko kierownika Wydziału Szkolno-Harcerskiego Zarządu Głównego ZMP.
Od 1957 roku pełniła funkcję sekretarza organizacyjnego w Komitecie Dzielnicowym PZPR Warszawa-Wola. W 1966 roku ukończyła Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR, uzyskując tytuł magistra ekonomii. Od 1964 roku pracowała jako zastępca dyrektora ds. ekonomicznych w Przedsiębiorstwie Budownictwa Mieszkaniowego - Mokotów. W kolejnych latach była zastępcą dyrektora ds. administracyjno-handlowych w Zakładach Ceramiki Radiowej, a następnie ds. pracowniczych. Po utworzeniu Kombinatu Produkcyjnego Podzespołów Elektronicznych „Unitra-Elpod” objęła stanowisko zastępcy dyrektora ds. pracowniczych.
W latach 1980-1985 sprawowała mandat posłanki na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Warszawa Śródmieście. Była członkinią wielu komisji sejmowych, m.in. Pracy i Spraw Socjalnych, Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa, Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Radach Narodowych i Samorządzie Terytorialnym, Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów oraz Polityki Społecznej, Zdrowia i Kultury Fizycznej. Została pochowana na Wojskowych Powązkach w Warszawie.